2007/Jan/13

พี่...

น้องมีคำถามมาถาม หากเป็นไปได้อยากให้ตอบ นะ

ไม่มีผลใดๆต่ออดีต อัจจุบัน อนาคต ก็แค่คำถามที่อยากได้คำตอบ โอเค๊?

(ไม่ได้รื้อฟื้นนะ แค่ฝอยหาตะเข็บ 555)

1. ก่อนวันที่จะกลับ พี่บอกว่าวันนี้จะไม่เจอกัน แต่สุดท้ายพี่ก็ยอมเจอเรา อยากรู้ว่าทำไม?

2. สมุดเล่มนั้นที่พี่เคยให้เรา แล้วเราเอาไปทำปู้ยี่ปู้ยำ แล้วเอามาให้พี่ดูที่สนามบิน ...ใช่มันหรือเปล่าที่ส่งผลกระเทือนความสัมพันธ์อีกสองอาทิตย์ถัดมา?

3. หรือการจับมือกันวันนั้น มันมีผลกระเทือนจิตใจอะไรพี่ไหม?

4.ไหงวันก่อนสุดท้าย พี่ไม่ยอมให้เราจับมือเลย?

5. อันนี้ไม่ได้ถาม อยากบอก บนรถไฟฟ้าไปเอกมัย พี่หันหลังให้เราตลอดทาง รู้ป่าว น้ำตาจะไหล...

6. ถ้าวันนั้น ที่เราไปส่งพี่หน้าบ้าน เรากอดพี่เข้าให้ พี่จะต่อยเราไหมวะ 555? (เฮ้ย อยากรู้จริง)

7. ตอนเราจับมือกัน ถามจริงว่ามีความสุขไหมคะ หรือทำไปเพราะหน้าที่??

8. เวลาพี่ไม่รับโทรศัพท์เรา พี่ไม่รำคาญเหรอที่มันดังหรือสั่นอยู่อย่างนั้นตั้งนานสองนาน

9. เราอยากพาพี่ไปเที่ยวมอลลี่ อยากพาพี่ไปกินไอติมอร่อยมากๆที่สยาม เรารอโทรศัพท์จากพี่ที่บอกว่าจะโทรมาหาเอง แต่พี่ก็ไปอยู่กับคนอื่น ถามว่า ไม่อยากเจอเราเลย หรือ ทำไปเพื่ออะไร?

10. ระหว่างที่พี่ไม่อยู่ ด้วยว่ากลับบ้าน ไปเชียงใหม่ ไปน่าน ฯลฯ เรามีความตั้งใจจะทำอะไรให้พี่หลายอย่างมาก กำลังจะวาดรูปพี่บนแคนวาส เพราะพี่เคยบอกว่าอยากได้ภาพไปติดผนัง กำลังจะวาดการ์ตูนให้ เราไปเดินหาซื้อหนังสือ archive ให้ ฯลฯ เราทำทุกอย่างหมดแล้วล่ะ แต่ไม่สุดทาง เพราะเราไม่มีความมั่นใจเหลืออยู่เลยว่า ถ้าเราให้ไปพี่จะมีความสุขกับสิ่งที่เราให้ไหม ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เราให้พี่โดยไม่ต้องคิดเลย ให้ๆๆๆๆ เพราะยังไงไอ้พี่นี่มันต้องชอบแน่ๆ แต่ถ้าเราให้ของขวัญวันเกิดกับของขวัญปีใหม่พี่ พี่จะรับอย่างยินดีไหม?

11. กลับมาเมืองไทยคราวนี้พี่มีความสุขดีไหมคะ?

มันคาๆใจน่ะ คามาก เลยแบบอยากให้ลองตอบหน่อย ถ้าทำได้น่ะนะ ถ้าทำไม่ได้ก็ปล่อยผ่านเลยไปได้เลยจ้า

ส่วนความลับห้าข้อ อาจจะเอามาตอบในนี้นะ...เอาลับแค่ไหนดี??

Comment

Comment:

Tweet


อื่ม...ก็พอจะเข้าใจ แม้จะไม่เข้าใจ 555
นั่นแหละ อย่างที่คุณพี่บอกว่าเราอาจจะไม่รู้สึกเจ็บ ดังนั้น เราเลยยังไม่ค่อยเข้าใจ...ก็ไม่เจ็บจริงๆนะ ไม่เจ็บเวลาที่เราดีต่อกัน แต่เจ็บเวลาโดนหมางเมิน
มันก็น่าจะงงและสับสนอยู่หรอกว่าเราเป็นอะไรกันและควรจะวางตัวยังไง คือ..ก็อีก เราน่ะไม่ได้สับสนและไม่ลำบากใจว่าต้องวางตัวยังไง เพราะเราก็วางตัวเหมือนเดิม อาจจะมากเกินไปจนอึดอัดใช่ม้า รู้ตัวเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จะทำไง เพราะพี่บอกให้เราเหมือนเดิม..แล้วเหมือนเดิมของเรามันก็ทำให้พี่อึดอัดทุกที
อะเกน ต้องขอโทษอะเกนนะคะที่มักทำให้พี่อึดอัดใจเสมอและขอโทษที่ทำให้เจ็บ ก็เอามีดมากรีดเราตอนไหนยังไม่รู้ตัวเลยเนี่ย เหวอะหวะไปรึยัง 555
นี่ สรุปว่าอยู่ด้วยกันไปอย่างนี้ได้ไหมคะ
เอาเป็นว่าเราจะพยายามไม่คิดถึงอดีตแล้ว คำถามที่ตั้งมาเพราะไม่อยากจะนึกถึงมัน อยากจะเคลียร์ให้จบ เราเองก็อยากเดินหน้าต่อไปอย่างไม่ติดค้างอะไรในใจ
เราน่าจะเป็นเหมือนปีแรกๆที่รู้จักกันเนอะ สนุกจะตาย
โอเคนะ? โอเคนะคะ นะคะ 555
#3 by แมวหมาฯ (203.146.136.113) At 2007-01-15 12:19,
ไม่ตอบเป็นข้อ ๆ ได้ไหม
เรื่องจับมือ เรื่องสมุดนั่น ไม่ใช่เหตุ

เหตุมันอยู่ที่ว่า
เรา เป็น อะไร กัน
เราควรจะวางตัวไว้ตรงไหน ตำแหน่งของเราอยู่ตรงไหนบนโลกใบนี้

มันเหมือน เรากำลังเอามีด ค่อย ๆ กีดแขนใครบางคน โดยที่เขาอาจจะไม่รู้สึกเจ็บ รู้สึกว่าน่ารำคาญ

แต่เราก็ทนดู สิ่งที่เรากำลังกระทำอยู่ไม่ได้
เธอไม่เจ็บ แต่เราเจ็บวะ

พอจะเข้าใจไหม
อย่าไปคาดหวัง อย่าไปต้องการอะไรมากมายเลย
#2 by agaligo At 2007-01-15 10:47,
ผมว่าผมเคยรู้สึกอย่างนี้นะ
เคยคิดอย่างนี้ (จริงๆ นะ)
บางครั้งก็แอบน้อยใจไม่ได้ เพราะบางทีคนที่เราเห็นว่าสำคัญกับมองเราผ่านเลยไป (หรือทำให้เรารู้สึกอย่างนั้น)

ปล. แต่ละข้อที่เขียนมานี่.... ได้คิดนะ แต่ข้อ 6 นี่ถ้าเอามาเป็นข้อสุดท้าย จะเป็นการหักมุมได้ "ฮา"อย่างแรงเลยครับ เผลอปล่อย ฮา กะข้อ 6 อารมณ์ซึ้ง ปนเศร้า เลยหายหมดเลย +555
#1 by ~the xnux~ At 2007-01-13 02:29,